Wielkie nadzieje Kościoła idą w parze z wyzwaniami, jakie przed wspólnotą wierzących stawia rozwój społeczeństw i globalizacja. Trudności z dotarciem z Ewangelią do wszystkich kultur plemiennych stanowią wielką troskę Kościoła w Ugandzie. Wiele tradycji plemiennych pielęgnuje zwyczaje stojące w jaskrawej sprzeczności z Pismem Świętych. Kolejnym wyzwaniem są sekty, dysponujące ogromnymi środkami finansowymi i przyciągające głównie młodych ludzi oraz tych, którzy żyją w ubóstwie.
Odnośnie relacji ekumenicznych i międzyreligijnych przewodniczący Konferencji Biskupów Konga pokreślił, iż nad pielęgnowaniem dialogu między religiami czuwa Komisja Międzyreligijna, natomiast Rada Ekumeniczna zrzeszająca przedstawicieli Kościołów: ortodoksyjnego, katolickiego i ewangelickiego, troszczy się o budowanie relacji na  płaszczyźnie ekumenicznej. Główną troską Kościołów jest edukacja młodego pokolenia, małżeństwa mieszane, kwestie społeczne, a przede wszystkim pokój i sprawiedliwość.

Głównym problemem Ugandy są jednak miliony ludzi, żyjące od 20 lat w obozach dla uchodźców. „Potrzebujemy pomocy w odbudowie domów dla uchodźców, aby mogli powrócić i uprawiać swoją ziemię”.
Mieszkańcy obozów żyją w głębokim ubóstwie, pozbawieni podstawowych środków do życia. „Musimy odbudować szkolnictwo, ponieważ edukacja jest kluczem do przyszłości i wszelkiego postępu. Kościół katolicki także w przyszłości pragnie kontynuować pracę na rzecz pokoju, troszcząc się o pojednanie w regionie”, zapewnił przewodniczący konferencji Biskupów Ugandy.

Fides, marzec 2010 r.
tłum. U. Siniarska